„Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia” (J 8,12)
Mandylion należy do najstarszych przedstawień wizerunku Oblicza Chrystusa, określanego w tradycji jako „nie uczyniony ludzką ręką”. W ikonografii wschodniej wiązany jest z legendą obrazu z Edessy, natomiast w tradycji zachodniej z motywem chusty Weroniki (przedstawia odcisk twarzy Chrystusa, który miał powstać dzięki podaniu przez Weronikę idącemu na Golgotę skazańcowi, chusty do otarcia twarzy).
Motyw światła w Ewangelii św. Jana pojawia się stopniowo – w Prologu, w dialogu z Nikodemem. Światło jest jednym z kluczowych sposobów opisu obecności Chrystusa.
23 x 30 cm | tempera jajeczna na desce dębowej | 2026
